Vero Beach ( 17 september)

Na deze keer weer een goede nachtrust te hebben gehad, zijn we om  pakweg kwart voor acht opgestaan. Lekker gedouched en toen naar het ontbijthuis gelopen voor weer een lekker continentaal ontbijt van toasted bread en jelley. Ook nog een paar mini muffins gehad en natuurlijk weer de cerials met magere melk.
Ach, ik vind het best wel te eten al is het niet zo bijzonder. Later op de dag hebben we de schade wel ingehaald!
De koffers weer ingepakt en hup, op weg naar Vero Beach. Het zou ongeveer een uur rijden zijn maar we hebben er wel langer over gedaan. Dit ook omdat we nog bij een supermarkt langs zijn gegaan, maar deze was erg duur en daarom hebben we daar alleen maar een paar snoepjes gehaald.
Eerst hadden we een hotel aan het strand willen opzoeken maar we kwamen terecht bij allemaal villa parken.
We zijn op een zeker ogenblik afgeslaan en kwamen toen op een park terecht waar je de auto kon parkeren en zo naar het strand kon lopen. Er was een soort van strandwacht maar er waren helemaal geen mensen op het strand. We zijn naar zee gelopen en ik heb mijn schoenen uit gedaan en lekker pootje gebaad. De zee was behoorlijk ruig en op een zeker ogenblik was ik niet meer aan het pootje baden maar aan het water kwam al tot aan mijn knieen zodat mijn broek ietwat nat werd. Maar ach, wat kon het schelen, het was verschrikkelijk warm dus dat droogde snel genoeg weer op. Het water is hier ook een stuk warmer dan bij ons aan het strand hoor! Gewoon lauw!
We zijn toen terug naar de auto gelopen, hebben de navigatie aangezet en maar bij de hotels in de Tom-tom gekeken en toen maar het hotel aangeklikt waar we nu zitten. Een goede keus. Het is een zelfde soort hotel als de Best Westerns die we hiervoor gehad hebben.

We hebben motels aan de kant van de weg gezien die sprekend lijken op de motels in zo'n film waar mensen naar toe gaan als ze op de vlucht zijn voor de politie of de mafia of iets dergelijks. Het ziet er allemaal een beetje armoedig uit.
Nou, die kunnen dan wel super goedkoop zijn maar daar brengen we echt de nacht niet door hoor! Dus voor degenen die zich daar misschien ongerust over maakten: "Niet doen". ;-))

Later zijn we nog naar een paar Malls geweest en ook nog naar een Outlet-Mall. De Nike shop opgezocht voor Sandra en Chantal maar helaas dames: De schoenen die jij wilde San, waren er niet. Wel andere hoge schoenen maar we wisten niet of je die leuk vond. Ze waren niet erg spectaculair. Maar we hebben er wel wat foto's van gemaakt die Ries je zal opsturen. We komen nog wel bij een anderee Outlet. En Chantal, ze hadden voor jou ook geen sweaters. Daar is het hier te warm voor.

Verder hebben we niet zoveel meegemaakt vandaag. We hebben wel erg lekker gegeten bij "Cracker Barrel". Ik had gelezen op het florida forum en in een blog van iemand anders dat je daar lekker kon eten.
We zagen het bij de outlet-mall en richard dacht dat het alleen maar een winkel was maar nee hoor, je ging zo door de winkel het restaurant in. Het was een heel erg leuk winkeltje, met van die lekkere country muziek en allemaal gadgets en dingen voor halloween. Het restaurant zelf was ook heel leuk aangekleed. Allemaal in country sfeer.

Toen we gegeten hadden zijn we richting hotel gereden en op het bed neer geplofd. Richard is tv aan het kijken, en met zijn telefoon op internet aan het kijken en ik heb natuurlijk het lappie weer op schoot.
Nou, dit was het weer voor vandaag. Lekker relaxed dagje.......

Het lijkt hier net of de brug opeens ophoud, maar gelukkig is dit maar gezichtsbedrog

Heerlijk dat water maar niet echt verfrissend, echt lauw dit water, heel wat anders dan onze Noordzee!

Zo verlaten was het strand. Tja, voor de mensen hier is de zomer al voorbij lijkt het wel...

We hebben vanuit onze hotelkamer uitzicht op de "swimming pool"

vanaf de andere kant

Cracker Barrel

Kennedy Space Center (16 september)

Deze afgelopen nacht niet zo goed geslapen als de nacht ervoor. Dit is waarschijnlijk te wijten aan het kleine bed, waar we natuurlijk wel met zijn tweeen in hebben gelegen. De volgende keer toch maar gaan voor een Kingsize bed en geen Queensize. Na een sober ontbijt van geroosterd brood met een likje jam en wat cornflakes met low-fat milk, zijn we al snel naar het KSC gereden om de tijd aldaar ten volle te benutten.
We besloten om de volledige tour te doen zodat we zo dicht mogelijk bij het lanceerplatform terecht zouden komen. Maar voor het zover was konden we eerst nog lekker rondkijken in het visitorscentrum. Tjonge, wat groots allemaal! Overal waar je liep, klonk er van dat onheilspellende muziek uit de speakers. Haha, het leek soms net of je in een film zat en er een begrafenis aan zat te komen. Maar tja.. de Amerikanen houden van drama he?
Er was van alles te zien, alle apollo raketten, er was een simulatieruimte waar je een fake- lancering kon meemaken, een imax 3d theater, natuurlijk de shuttle en een gift shop mocht natuurlijk ook niet ontbreken.
Daar hebben we natuurlijk ook rondgeneusd en is Richard een aantal gadgets rijker maar de nodige dollars armer geworden, hihi.

Om 11.50 uur moesten we ons bij Gate 1 melden om vervolgens de tour te gaan doen. Een oud mannetje, genaamd Don, met een behoorlijke bierbuik, een flaphoed en een wandelstok was onze tourgids en de busschauffeur was ook al aardig op leeftijd. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het waren echte Florida Bastards haha. (als je het programma Benidorm Bastards wel eens hebt gezien weet je wat ik bedoel)
Nou ja, het viel nog wel mee hoor maar Ron gooide er regelmatig een grapje tussendoor wat een aantal mensen deed lachen. Ik lachte eerder als een boerin met kiespijn want Don praatte zo snel en verschrikkelijk Amerikaans dat ik op een bepaald moment maar niet meer geprobeerd heb om het te verstaan. Richard was volop foto's aan het schieten van alle gebouwen van de NASA en lanceerplatform 39 A en B, en meer van dat soort dingen. Dit gedeelte boeide mij eerlijk gezegd niet zo en ik zat dan ook maar wat om me heen te kijken. Ik ging braaf mee naar buiten als we een stop maakten hoor, zodat ik ook nog eens een "warme"neus kon scheppen.
Op het laatst kwamen we aan bij nog een NASA gebouw en hier mochten we wederom uit de bus en dit was het eind van de rit. We mochten hier naar binnen. We kregen een film van 10 minuten te zien over de geschiedenis van de Apollo raketten. We zijn ook nog in de controle ruimte geweest waar alle computers stonden die vroeger bemand werden door de mensen die er voor zorgden dat de vluchten goed verliepen. (al ging het wel eens mis helaas)
Later kwamen we in een hele grote ruimte waarin een joekel van een Apollo raket was opgesteld. Dit was zeer indrukwekkend!
Na nog wat gedronken en gegeten te hebben zijn we met de bus teruggegaan naar het visitors centrum.
Daar zijn we nog in het Imax 3d theater geweest, voor een film over de Hubble ruimte telescoop. Deze fim was echt de moeite van het kijken waard. Op het allerlaatst toch nog maar weer even naar de gift shop gegaan en toen tegen 18.30 uur weer terug gereden naar ons hotel.
Dit ging niet helemaal zonder slag of stoot want we waren net een mijl verder toen we zwaailichten zagen en al het verkeer door de politie verzocht werd om af te slaan. Dit resulteerde in een dikke omweg! O, wat waren we blij dat we de navigatie bij ons hadden whahaha.

Aangezien we bij het bekijken van de film in het IMAX theater een hele grote bak met popcorn hadden opgesmikkeld hadden we geen zin in een uitgebreid diner. Dus bij de Subway een heerlijk broodje gehaald en deze samen met een versgezette bak koffie in onze hotelkamer opgegeten! Mjammie.
Nou, het is een heel verhaal geworden en ik ga gauw nog wat foto's plaatsen en dan zoeken we lekker het bed op!
Morgen is Vero beach aan de beurt, al weten we niet precies wat daar te doen is...
Tot de volgende keer maar weer.

 

even poseren voor de shuttle

Ook bij de shuttle

de astronauten die zijn omgekomen bij diverse vluchten

een aantal apollo raketten

Dit is het gebouw waar de shuttle wordt verbonden met de brandstoftanks. Als het gevaarte klaar is wordt het op een soort van rupsvoertuigen naar de lanceerplek vervoerd. Hier in dit gebouw werden eerst de Apollo raketten gereed gemaakt. Daarom is het gebouw ook zo groot. De Amerikaanse vlag die op het gebouw staat heeft 50 sterren die voor alle staten van Amerika staan.(kan ook 52 zijn) Elke ster is zes voet groot, dus zo'n 1.80 meter van de ene punt naar de andere punt. Zou je zo niet zeggen als je er voor staat!

                                                                            

Titusville (15 september)

Vanochtend, na een heerlijke nachtrust vertrokken vanuit Orlando richting Titusville.
Maar eerst bij Best Buy een Tom-Tom gekocht wat echt wel nodig is voor ons aangezien wij totaal geen richtinggevoel hebben en zo verdwalen wat gisteren wel te merken was hihi.
Met de Tom-Tom ging het in ieder geval een heel stuk beter en ons hotel in Titusville was zo te vinden.
We hebben wederom een Best Western hotel, dit keer de Space Shuttle Inn. Ook nu weer een lekkere ruime hotelkamer, met een tafeltje om lekker met de laptop aan te zitten en ook weer twee twee persoons bedden wat hier in Amerika gebruikelijk is. Maar we kruipen wel lekker naast elkaar hoor! ;-).
Ook kwamen we langs een Walmart en hier hebben we een lading water gehaald en een koelbox van piepschuim. Deze hebben we in de walmart gevuld met ijs zodat we lekker koel water hadden. Ook hebben we nog mini donuts gehaald en daar heeft Richard er natuurlijk al heel wat van opgesmikkeld. Ikzelf maar eentje hoor!

Het is allemaal best wel onwerkelijk, om hier zo ver van huis te zitten. Ruim 7000 km van Nederland vandaan, hemelsbreed gezien dan. We beseffen nog steeds niet goed dat we echt in Amerika zitten!

Maar goed, even verder met onze belevenissen. Richard kon het natuurlijk niet laten om alvast een kijkje te gaan nemen bij het Kennedy Space Center. Onder het mom van: "even kijken hoe ver het rijden is", zijn we vanmiddag op weg gegaan. Het was inderdaad niet zo ver vanaf Titusville en nadat Richard zich vergaapt had aan een "nep"spaceshuttle zijn we terug gereden en zijn toen even naar het "astronauts hal of fame"geweest. Daar hebben we alleen de giftshop bezocht aangezien we morgen naar het KSC gaan en dit dan volgens ons bij de prijs inzit. Het kan ook zijn dat we een andere toer doen zodat het er niet bij in zit maar dat zien we morgen wel. Er waren natuurlijk van allerlei leuke dingen te koop maar dan mag je wel een geldboompje mee hebben genomen. Buiten hebben we ook nog wat foto's gemaakt van natuurlijk de spaceshuttle. Richard heeft nog een leuk t-shirt gekocht en toen zijn we op weg gegaan naar een eetgelegenheid. Het is Denny's geworden maar het viel mij een beetje tegen. Ik had chopped steak gewild maar dat hadden ze niet meer dus is het kipschnitsel geworden met frietjes en een koolsalade en Richard hetzelfde maar dan met gefrituurde uienringen. Het was wel te eten hoor, maar de schnitsels waren naar mijn smaak erg zout. De cola die ik besteld had smaakte erg naar chloorwater. Dit kwam door de grote lading ijs die erin zat. Ik heb dan ook meer dan de helft laten staan. Nee, Denny's wordt hem niet meer de volgende keer. Maar we zijn wel heel erg vol geworden dus het vulde in elk geval, haha.
Nu zitten we dus lekker weer in onze hotelkamer en is Richard een film aan het kijken en ben ik dus bezig met het blog.
Nu nog even wat foto's plaatsen en dan is het wel weer genoeg voor vandaag. Wellicht morgen weer een verslag. Tot dan....

                                          De lange rij in Atlanta voor we verder konden naar de douane...

                                  Deze foto is al eerder gemaakt toen we van Amsterdam naar Atlanta vlogen.
                                  Hier zijn we nog fris en fruitig.

                                         Het vliegtuig eten: chicken of pasta. Wij kozen de chicken.

                                    Bij de Walmart, op de afdeling "lampen".

                
                                Waar is Richard? Zoekplaatje....                 

We zijn gearriveerd! (14 September)

Eindelijk zitten we dan in onze hotelkamer. Het is nu 22.15 uur, plaatselijke tijd en het was me het dagje wel. De vlucht van Amsterdam naar Atlanta had al vertraging dus het begon al goed. Toen de landing werd ingezet bij Atlanta en we al gezakt waren naar 300 voet gingen we plotseling weer stijgen naar zo'n 1000 voet. We werden al een beetje ongerust maar wat bleek: er stond een vrachtwagen geparkeerd op de landingsbaan zodat de piloot toch maar besloot om de landing maar wat later opnieuw te proberen. In Atlanta aangekomen hadden we dus nog minder tijd om de vlucht naar Orlando te halen.
Eerst de paspoortencontrole,nou dat viel nog mee. We waren redelijk snel aan de beurt. Toen dat was geweest moesten we de koffers van de band afhalen, meenemen en weer afleveren bij de andere band .
Wij werden verzocht om door een doolhof van zigzaggende poorten te lopen, net als bij een attractie in een pretpark. Echt niet normaal! Mede doordat we ons hier doorheen moesten bewegen konden we de vlucht naar Orlando niet halen! We waren net te laat! Het vervelende was ook nog eens dat we bij gate A1 moesten boarden en dit was helemaal aan het eind van de hal! Daar buiten adem aangekomen werd ons dus meegedeeld dat "the plane"helaas al zonder ons was vertrokken en we moesten ons melden bij Gate A27. En ja hoor, natuurlijk was dit weer helemaal de andere kant op! Nou ja, we hebben in ieder geval het eten en drinken wat we in het vliegtuig hebben gehad er weer afgelopen haha.
Om half 7 zijn we geland op Orlando. Toen de auto opgehaald, en nadat Richard even moest uitzoeken hoe hij ook alweer in een automaat moest rijden op weg naar het hotel. Ahum.... we hebben dus echt een navigatie nodig hoor! Want we zijn helemaal verkeerd gereden en na veel heen en weer gereden te hebben was daar dan eindelijk : HET HOTEL!
We hebben onze koffers op de kamer gedeponeerd en meteen naar het "Waffelhouse"gelopen dat naast het hotel ligt en hebben daar een hamburger en hashbrowns gegeten, met een groot glas "coke"erbij.
En nu liggen we uitgeteld op bed. Snel nog even dit bericht sturen en dan gaan we zo lekker slapen, want morgen gaan we naar Titusville nadat we dus eerst de "Wallmart opzoeken om een navigatie te kopen.
Mensen, dit was het voor nu. Morgen waarschijnlijk weer een verhaaltje voor het slapen gaan en dan komen er ook foto's.

Morgen!!!

Dit is dan de laatste keer dat we wat op dit blog zetten vanuit Nederland.
Morgen is het dan eindelijk zover! Het zal mij benieuwen of we nog lekker kunnen slapen vannacht.
(Richard wel denk ik)
De koffers zijn gepakt, op wat kleine dingen na. Hans, onze allerbeste buurman brengt ons morgen naar het station alwaar wij de trein pakken die ons rechtstreeks naar Schiphol zal brengen. We vertrekken met de trein van 6.18 uur en hopen dan tegen 08.00 uur op Schiphol te zijn. Dan zijn we in ieder geval ruim op tijd want we hebben al online ingecheckt.
Het volgende verhaal komt dan als alles goed is en we internetverbinding kunnen maken uit Florida.

Tot dan.........

The Plane to the USA

Deze leuke gadget heeft mijn vriendin Renate gemaakt. Jaaaaah, ze is erg creatief hoor!

Nog één week!!!

Het is nu aftellen geblazen. Nog één week te gaan en dan gaat het dan eindelijk gebeuren.
Ik was helemaal in de stress geschoten omdat we in Atlanta maar krap anderhalf uur hebben om over te stappen.Maar Remco van het Floridaforum is zo lief geweest om die stress weg te nemen en voor mij uit te zoeken hoeveel vluchten er nog gaan naar Orlando die dag, en ook als we weer terug gaan hoeven we ons geen zorgen te maken! Als je dit leest, nogmaals bedankt Remco!

Ik ben nu zo langzamerhand aan het pakken, kleding aan het strijken, medicijnen besteld bij de huisarts, medicijnenpaspoort opgehaald, licht ondersteunende kniekousjes gehaald bij de HEMA(had ik ook gelezen op het forum) dit omdat ik last heb van onrustige benen, en helemaal als ik zo lang in het vliegtuig moet zitten.
Ik moet nog leesvoer halen, wat snacks voor onderweg enz...

En hebben we er zin in? YES,YES, YES!!!!!